خوشحالم از این که این یه صفحه از دنیای مبهم مجازی دارم. چه احساسات گذرایی دارم
تا یه ساعت پیش خیلی حالت بدی داشتم. الان بهترم. نمیدونم غم و شادی منشا فیزیولوژیکی داره یا نه
ای کاش هورمونای غم از وجودمون محو میشد و شادی تجمع پیدا میکرد. قراره برم کلاس یوگا.
فکر کنم خیلی خوب باشه. به جز یوگا از این که با دوستم میرم دوستی که فقط چند ماه فرصت دارم باهاش باشم خوشحالم. هر چی باشه بعد یه مدت میره شهرشون و دیگه نمیبینمش. مثل همه دوستای دوران کارشناسی. هر چند دنیای مجازی باعث شده آدما دوری همدیگه رو احساس نکنن.
امروز رفتم کلاس قران بعد یه مدت طولانی. البته گذرا مسیرم خورد و یه سر زدم دیدم چقدر دلم تنگ شده . قراره خودمو بهشون برسونم. تمام جزء ۳۰ رو حفظ کردن. با ۷ صفحه از سوره بقره. به نظرم اراده کنم میتونم حفظ کنم. از این فکرای پریشونم خلاص میشم.
خدایا با توکل به تو